که من نیز گستاخ گشتم به شاه

به جای پرستنده بنشاندم

بسان همالان نشستم به خوان

که اندر تنم خرد با استخوان

به پیر و جوان از می آید گناه

هم انگه یکی بنده آمد دوان

که بیدار شد شاه روشن روان