به پیر و جوان از می آید گناه

بسان همالان نشستم به خوان

که اندر تنم خرد با استخوان

که من نیز گستاخ گشتم به شاه

هم انگه یکی بنده آمد دوان

که بیدار شد شاه روشن روان

چو بیدار شد ایمن و تن درست