زهی چشم و چراغ چرخ چارم

که او مهپاره هر دو جهان شد

زهی روشن چراغی کوبانگشت

چراغ ماه را بر آسمان کشت

زهی نور دو چشم هفت طارم

زهی برقبه افلاک جایت

زهی بر فرق ساق عرش پایت