که او مهپاره هر دو جهان شد

ز فر او از ان مه پاره آمد

که او خورشید صد مهپاره آمد

ازان مه پاره هست آسمان شد

زهی روشن چراغی کوبانگشت

چراغ ماه را بر آسمان کشت

زهی چشم و چراغ چرخ چارم