بخصمی زخم او برخویشتن زن

ترا در راه دین آشفته کاریست

چه برخیزی بخصمی چراغی

که روشن زوست چون فردوس باغی

بروابلیس را کن کورو تن زن

چو زو ابلیس شد کور اول کار

از آن در خصمی او با تو شد یار