بمن گفتی که ای هر نکته جانی

ز شرح القلب من جان بر میان داشت

چو ازدیوان من بیتی بخواندی

چگویم من که چون واله بماندی

نداری هیچ تحسین را زیانی

بدان دریا که درش جان پاکست

اگر تحسین رود ورنی چه باکست