بدو مه مرد ظنی بس نکو برد

که تا این طفل را گیرند در بر

چو دیدندنش چنان بر در بمانده

مهی ماه نوش در بر بمانده

بکهتر خانه خویشش فرو برد

نشست القصه مرد و زن سخنور

بپرسیدند حال آن سمنبر