اگر معده نبودی غم نبودی

درو هروادیی وادی دگر دان

ازان یک وادیش پیشان ندارد

که حرص آدمی پایان ندارد

خصومت در همه عالم نبودی

شنودی قصه حلوا و نان را

بسست این زله کن این را و آن را