نبودی ماه را اندازه او

قلم بر نقش حسن او شکستند

زبانها پر ز شرح حال او بود

بر ایوانها همه تمثال اوبود

ز مه بگذشته بود آوازه او

کمین بر انس و جان زلفش چنان داشت

که هر موییش جانی بر میان داشت