کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 36

که هر موییش جانی بر میان داشت

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 33

    نبودی ماه را اندازه او

    #
  2. 34

    ز مه بگذشته بود آوازه او

    #
  3. 35

    کمین بر انس و جان زلفش چنان داشت

    #
  4. 36

    که هر موییش جانی بر میان داشت

    انتخاب‌شده
  5. 37

    کمان را پر زاغ هر دو ابروش

    #
  6. 38

    کشیده تا بگوش از زاغ گیسوش

    #
  7. 39

    هزاران قلب بشکسته بدیده

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 36 از «دیدن گل هرمز را در باغ و عاشق شدن» است.