مر او را ازان کار بی غم کنم

نباشد دل خویش دارد به غم

دگر هرک دارد نهفته نیاز

همی دارد از تنگی خویش راز

فزون شادی و اندهش کم کنم

گر از کارداران بود رنج نیز

که او از پدرمرده ای خواست چیز