گر از کارداران بود رنج نیز

همی دارد از تنگی خویش راز

مر او را ازان کار بی غم کنم

فزون شادی و اندهش کم کنم

که او از پدرمرده ای خواست چیز

کنم زنده بر دار بیداد را

که آزرد او مرد آزاد را