کنم زنده بر دار بیداد را

فزون شادی و اندهش کم کنم

گر از کارداران بود رنج نیز

که او از پدرمرده ای خواست چیز

که آزرد او مرد آزاد را

گشادند زان پس در گنج باز

توانگر شد آنکس که بودش نیاز