ولی تاکبک گفتی برد بادش

از آن معنی غباری بود شه را

که از خطش غباری بود مه را

چو شد سیراب آمد کبک یادش

نگاهی کرد از هر سوی بسیار

ندید از کبک در کهسار دیار

ز بی قوتی و از بی قوتی شاه