نگاهی کرد از هر سوی بسیار

که از خطش غباری بود مه را

چو شد سیراب آمد کبک یادش

ولی تاکبک گفتی برد بادش

ندید از کبک در کهسار دیار

ز بی قوتی و از بی قوتی شاه

بخواب آورد سر راه بر سر راه