درافگند از سر رمزی سوالی

چو جایی بود خالی و کسی نه

خصوصا در میان دوری بسی نه

درین اندیشه چون آشفته حالی

بدو گفت ای سبک پی از کجایی

که داری در دل ما آشنایی

خبر ده از نژاد خویش ما را