بیک ره هر دو لب بر هم نهادند

بکام دل دمی نغنوده بودند

چو از هم صبرشان پرسید حالی

جوانی بود و عشق و جای خالی

چو لب بر هم نشست از هم گشادند

شه از یاقوت گل شکر همی خورد

گلاب از چشمه کوثر همی خورد