شه از یاقوت گل شکر همی خورد

جوانی بود و عشق و جای خالی

بیک ره هر دو لب بر هم نهادند

چو لب بر هم نشست از هم گشادند

گلاب از چشمه کوثر همی خورد

چو شه زان لب برون شکر گرفتی

گلش معشوق را در بر گرفتی