چو شه زان لب برون شکر گرفتی

چو لب بر هم نشست از هم گشادند

شه از یاقوت گل شکر همی خورد

گلاب از چشمه کوثر همی خورد

گلش معشوق را در بر گرفتی

زهی خوشی که شه را بود آن شب

خوشی نبود کسی را لب بر آن لب