گلاب از چشمه کوثر همی خورد

بیک ره هر دو لب بر هم نهادند

چو لب بر هم نشست از هم گشادند

شه از یاقوت گل شکر همی خورد

چو شه زان لب برون شکر گرفتی

گلش معشوق را در بر گرفتی

زهی خوشی که شه را بود آن شب