ز سر در باز پایم درو حل گیر

اگر راضی نیی با من چه خفتی

برو دنبال زن بر ریگ و رفتی

سرم بار دگر زیر بغل گیر

چرا چون عود گرد پرده گردی

که شکر یک تنه صد مرده خوردی

شکربارست لعلم در درستی