چرا چون عود گرد پرده گردی

برو دنبال زن بر ریگ و رفتی

سرم بار دگر زیر بغل گیر

ز سر در باز پایم درو حل گیر

که شکر یک تنه صد مرده خوردی

شکربارست لعلم در درستی

مکن درباره این پاره سستی