لب شیرین گل چون نیشکر شد

سر تنگ شکر را باز کردند

شکر زان تنگ دست انداز کردند

چونی با شکر و گل در کمر شد

گهی پشتی بروی یار میکرد

گهی غنجی برخ بر کار میکرد

گهی از وی بهای ناز میخواست