چه آویزی تو در چیزی که ناکام

کسی کان دم ندارد باز رستهست

چه خواهی کرد در عالم حیاتی

که آن را نیست یک ساعت ثباتی

ز دست تو بخواهد برد ایام

چو مردی نه زنت ماند نه فرزند

دراید هفتهیی را بندت از بند