که پیدا شود داد و مهر از گزند

چنین گفت پس شاه یزدان شناس

که از دادگر کس ندارد سپاس

درشتی کنم زین سخن ماه چند

شب تیره ز اندیشه پیچان بخفت

همه شب دلش با ستم بود جفت

بدانگه که شب چادر مشک بوی