بدانگه که شب چادر مشک بوی

که پیدا شود داد و مهر از گزند

شب تیره ز اندیشه پیچان بخفت

همه شب دلش با ستم بود جفت

بدرید و بر چرخ بنمود روی

بیامد زن از خانه با شوی گفت

که هر کاره و آتش آر از نهفت