که پرخون شد ز درد دایه من

نجستندی ز من یک مرد و یک زن

کنون چون آمدی برخیز هین زود

برآور زین گروه آتشین دود

همه پیراهن و پیرایه من

مرا آن دم که دزد از جای بربود

دلم از درد مرگ دایه پر بود