مرا آن دم که دزد از جای بربود

برآور زین گروه آتشین دود

که پرخون شد ز درد دایه من

همه پیراهن و پیرایه من

دلم از درد مرگ دایه پر بود

ندانستم در آن دم هیچکس را

نگاهی مینکردم پیش و پس را