دلم از درد مرگ دایه پر بود

که پرخون شد ز درد دایه من

همه پیراهن و پیرایه من

مرا آن دم که دزد از جای بربود

ندانستم در آن دم هیچکس را

نگاهی مینکردم پیش و پس را

وگرنه دزد کی بردی مرا زود