و گر آز ورزیم و پیچان شویم

همین باشد و نو نگردد کهن

اگر توشه مان نیکنامی بود

روانها بران سر گرامی بود

پدید آید آنگه که بیجان شویم

گر ایوان ما سر به کیوان برست

ازان بهره ما یکی چادرست