بشش سه چار، دست انبویه میشد

خرد بر سر فتاده دوش میزد

چودیگی کاسه می جوش میزد

ز یک یک دست می دو رویه میشد

پیاله کالبد را چون تهی کرد

هزاران کالبد را جان رهی کرد

ز بانگ دار و گیر نعره نوش