چرا چندین دم او تیز رو بود

که دم خوردی و دم دادی جهان را

نه خلق از حلق فرسودن گرفتش

نه دم از باد پیمودن گرفتش

چو میدانست کز بادی گرو بود

اگر بادی برو جست از نزاری

برون آمد ازو صد بانگ و زاری