رسانیدم ز خاکش سر بگردون

شد از پاکیزگی بر گل توانا

درین معنی مرا اول گنه بود

که او در شهر همچون خاک ره بود

مکافاتم چنین کرد آن سگ دون

چو پای از جای شد بر پی چه پویم

که یار از دست دادم می چه جویم