تو گفتی از زمین رفتند بیرون

که بگرفتند بر گردون ستاره

گر آواز عجب برمی کشیدند

صدا از چرخ گردان می شنیدند

که سنگ انداختند از برج گردون

چو کردندی جهانی صید هر روز

شدی بریان ز خورشید جهان سوز