چو زد لب بر لب آن لعل خندان

ازو برخواست از هر دل قیامت

چو خسرو زاده شد نزدیک آن حور

فلک را آب در چشم آمد از دور

فلک خایید لبها را بدندان

چو شکر خورد و تنگش در بر آورد

فلک دست از تحیر برسر آورد