فلک خایید لبها را بدندان

چو خسرو زاده شد نزدیک آن حور

فلک را آب در چشم آمد از دور

چو زد لب بر لب آن لعل خندان

چو شکر خورد و تنگش در بر آورد

فلک دست از تحیر برسر آورد

خروش مطربان بر ماه میشد