مصرع دوم · شماره 64کزان دانش فزائی زندگانیشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.61ز خواب و خوردو خفت و گفت زنهار#62بتدریج اندک اندک کم کن ای یار#63که تا صافی شوی خود را بدانی#64کزان دانش فزائی زندگانیانتخابشده65بچشم خود جمال خویش بنگر#66که هستی تو در این ویرانه درخور#67غریبی اندرین ویرانه گلخن#دربارهٔ این سطرسطر شماره 64 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینکه تا صافی شوی خود را بدانی→سطر بعدیبچشم خود جمال خویش بنگر←