مصرع نخست · شماره 65بچشم خود جمال خویش بنگرشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.62بتدریج اندک اندک کم کن ای یار#63که تا صافی شوی خود را بدانی#64کزان دانش فزائی زندگانی#65بچشم خود جمال خویش بنگرانتخابشده66که هستی تو در این ویرانه درخور#67غریبی اندرین ویرانه گلخن#68فراموشت شد آن آباد گلشن#دربارهٔ این سطرسطر شماره 65 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینکزان دانش فزائی زندگانی→سطر بعدیکه هستی تو در این ویرانه درخور←