مصرع دوم · شماره 66که هستی تو در این ویرانه درخورشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.63که تا صافی شوی خود را بدانی#64کزان دانش فزائی زندگانی#65بچشم خود جمال خویش بنگر#66که هستی تو در این ویرانه درخورانتخابشده67غریبی اندرین ویرانه گلخن#68فراموشت شد آن آباد گلشن#69بخود بازآی و عزم آن سفر کن#دربارهٔ این سطرسطر شماره 66 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینبچشم خود جمال خویش بنگر→سطر بعدیغریبی اندرین ویرانه گلخن←