مصرع دوم · شماره 172امانت داشتن را شد مبینشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.169چون دارد نسبتی با حضرت پاک#170بدان نسبت کشید آن یار چالاک#171چوآدم گشت از آن جوهر مزین #172امانت داشتن را شد مبینانتخابشده173یقین گشتش که در باب فتوت#174امانت داشتن هست از مروت#175چو آدم شد بدان خلعت مکرم#دربارهٔ این سطرسطر شماره 172 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینچوآدم گشت از آن جوهر مزین→سطر بعدییقین گشتش که در باب فتوت←