مصرع دوم · شماره 174امانت داشتن هست از مروتشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.171چوآدم گشت از آن جوهر مزین #172امانت داشتن را شد مبین#173یقین گشتش که در باب فتوت#174امانت داشتن هست از مروتانتخابشده175چو آدم شد بدان خلعت مکرم#176از آن گنج مروت گشت خرم#177بجان میداشت آدم پاس آن گنج#دربارهٔ این سطرسطر شماره 174 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینیقین گشتش که در باب فتوت→سطر بعدیچو آدم شد بدان خلعت مکرم←