مصرع دوم · شماره 176از آن گنج مروت گشت خرمشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.173یقین گشتش که در باب فتوت#174امانت داشتن هست از مروت#175چو آدم شد بدان خلعت مکرم#176از آن گنج مروت گشت خرمانتخابشده177بجان میداشت آدم پاس آن گنج#178که تا از دشمنش ناید بدو رنج#179امین آن امانت آدم آمد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 176 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینچو آدم شد بدان خلعت مکرم→سطر بعدیبجان میداشت آدم پاس آن گنج←