مصرع نخست · شماره 173یقین گشتش که در باب فتوتشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.170بدان نسبت کشید آن یار چالاک#171چوآدم گشت از آن جوهر مزین #172امانت داشتن را شد مبین#173یقین گشتش که در باب فتوتانتخابشده174امانت داشتن هست از مروت#175چو آدم شد بدان خلعت مکرم#176از آن گنج مروت گشت خرم#دربارهٔ این سطرسطر شماره 173 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینامانت داشتن را شد مبین→سطر بعدیامانت داشتن هست از مروت←