مصرع دوم · شماره 184پذیرفتن نهان و آشکاراشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.181امانت داشتن کاری عظیمست#182دل سنگین کوه از وی دو نیم است#183زمین و آسمان را نیست یارا#184پذیرفتن نهان و آشکاراانتخابشده185بجان و دل کند آدم قبولش#186گهی خواند ظلوم و گه جهولش#187گهی عاصی و گه عادیش خوانند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 184 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینزمین و آسمان را نیست یارا→سطر بعدیبجان و دل کند آدم قبولش←