مصرع دوم · شماره 182دل سنگین کوه از وی دو نیم استشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.179امین آن امانت آدم آمد#180که ثابت در دیانت آدم آمد#181امانت داشتن کاری عظیمست#182دل سنگین کوه از وی دو نیم استانتخابشده183زمین و آسمان را نیست یارا#184پذیرفتن نهان و آشکارا#185بجان و دل کند آدم قبولش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 182 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینامانت داشتن کاری عظیمست→سطر بعدیزمین و آسمان را نیست یارا←