مصرع نخست · شماره 183زمین و آسمان را نیست یاراشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.180که ثابت در دیانت آدم آمد#181امانت داشتن کاری عظیمست#182دل سنگین کوه از وی دو نیم است#183زمین و آسمان را نیست یاراانتخابشده184پذیرفتن نهان و آشکارا#185بجان و دل کند آدم قبولش#186گهی خواند ظلوم و گه جهولش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 183 از «آغاز سخن» است.سطر پیشیندل سنگین کوه از وی دو نیم است→سطر بعدیپذیرفتن نهان و آشکارا←