مصرع دوم · شماره 216که تا بارش بود بر درگه عشقشاعرعطاراثرآغاز سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.213یقین بودش که با آن برگ و آن ساز#214نشاید عشقبازی کردن آغاز#215فداکردی همه اندر ره عشق#216که تا بارش بود بر درگه عشقانتخابشده217مجرد شد از آن جمله علایق#218برو مکشوف شد جمله حقایق#219نظر افتادش اندر گوهر فقر#دربارهٔ این سطرسطر شماره 216 از «آغاز سخن» است.سطر پیشینفداکردی همه اندر ره عشق→سطر بعدیمجرد شد از آن جمله علایق←