مصرع دوم · شماره 104ز پیش از رفتن خود باز دان توشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.101در آخرجای تو در شیب خاکست#102دلامیدان که کاری صعبناک است#103در آخر ازل خود بازدان تو#104ز پیش از رفتن خود باز دان توانتخابشده105در آخر اول است و آخر اینجاست#106حقیقت باطنست و ظاهر اینجاست#107نمیدانم گه این سر با که گویم#دربارهٔ این سطرسطر شماره 104 از «حکایت» است.سطر پیشیندر آخر ازل خود بازدان تو→سطر بعدیدر آخر اول است و آخر اینجاست←