مصرع نخست · شماره 107نمیدانم گه این سر با که گویمشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.104ز پیش از رفتن خود باز دان تو#105در آخر اول است و آخر اینجاست#106حقیقت باطنست و ظاهر اینجاست#107نمیدانم گه این سر با که گویمانتخابشده108ابا که این زمان این راز گویم#109که میداند صفات او تمامت#110که بگرفتست غوغای قیامت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 107 از «حکایت» است.سطر پیشینحقیقت باطنست و ظاهر اینجاست→سطر بعدیابا که این زمان این راز گویم←