مصرع نخست · شماره 109که میداند صفات او تمامتشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.106حقیقت باطنست و ظاهر اینجاست#107نمیدانم گه این سر با که گویم#108ابا که این زمان این راز گویم#109که میداند صفات او تمامتانتخابشده110که بگرفتست غوغای قیامت#111که میداند که تا خود راز چونست#112همی انجام با آغاز چونست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 109 از «حکایت» است.سطر پیشینابا که این زمان این راز گویم→سطر بعدیکه بگرفتست غوغای قیامت←